قطار نیکوکاری؛ بدون توقف، بدون بازگشت
در مسیر نیکوکاری، قرار نیست همیشه یک عده خاص در کنار هم بمانند.
گاهی افرادی برای مدتی همراه میشوند، کمک میکنند، بخشی از مسئولیت را بر عهده میگیرند و بعد به دلایل مختلف از این مسیر فاصله میگیرند.
اما کار نیک نباید متوقف شود.
قطار نیکوکاری باید همیشه در حرکت باشد؛
اگر یک نفر پیاده شد، نفر دیگری سوار شود.
اگر یک گروه رفت، گروه دیگری ادامه دهد.
اگر یک خیر برای مدتی توان همراهی نداشت، خیر دیگری جای او را بگیرد.
مهم، ماندن یک فرد نیست؛
مهم، ماندنِ مسیر نیکوکاری است.
در خیریه طهورا تلاش میکنیم این قطار بدون وابستگی به افراد، به مسیر خود ادامه دهد؛ چون نیازمندان منتظر نمیمانند تا چه کسی میآید یا چه کسی میرود.
هرکدام از ما میتوانیم برای مدتی یک واگن از این قطار باشیم؛
با کمک مالی، اهدای کالا، وقت، تخصص، تجربه یا حتی معرفی یک نیکوکار تازه.
آدمها میآیند و میروند،
اما مهربانی باید بماند.
قطار نیکوکاری؛ بدون توقف، بدون بازگشت
مهم نیست چه کسی سوار قطار است؛
مهم این است که قطار هرگز متوقف نشود.
برچسب:
نویسنده: آتنا حیدری